یک عالمه عکس از زابل جان واقع در شمال سیستان و بلوچستان

عکس از میدان نور زابل

شهدای گمنام

بلوار مدرس شهر زابل

میرحسینی

میدان جهاد

حاشیه میدان رستم ، هتل آرام در شهر زابل

قاسم آباد

میدان کارگر زابل

بلوار ولایت زابل

میدان امام حسین

و ادامه عکس های شهر زابل:

عکس از مصلی المهدی زابل

عکس شماره یک

عکس شماره دو

عکس شماره سه

عکس شماره چهار

میدان انقلاب زابل

دو عکس از ورودی پارک ملت زابل

بلوار مدرس زابل

این هم از بلوار مدرس هست. البته فکر می کنم قبلا هم یکبار ارسال کردمش.

میدان امام حسین (ع) در زابل

و اما یک عکس متفاوت از زابل

این عکس نشان دهنده شدت طوفان در شهر زابل است. نوشتم متفاوت منظورم نسبت به عکس هایی که گذاشتم وگرنه این طوفان ها برای مردم سیستان عادی شده

مار از پونه بدش میاد در لونه اش سبز میشه.
شاید بعدا گفتم ماجرا چیه. فعلا ترجیح میدم چیزی نگم.

این وبلاگ روزی در صدر وبلاگ های پرشین بلاگ قرار داشت.

هر روز کاربران زیادی به واسطه لینک برترین سایت های پرشین بلاگ به این سایت سر می زدن. ولی حالا چی؟

نمی دونم شاید اشتباه کردم که وبلاگم رو رها کردم و به دنبال سایت رفتم.

امین نورا دات کام که فیلتر شد

و حالا امین نورا دات نت

تعدادی عکس از دکتر عباسعلی نورا نماینده مردم سیستان در مجلس شورای اسلامی

عکس شماره یک: دکتر عباسعلی نورا در میان مردم سیستان

تصویر دوم :

تصاویر دیگر:

دکتر نورا میزبان خبرنگاران سرتاسر کشور در سیستان

معرفی نان سیستانی توسط دکتر عباسعلی نورا

افتتاح

امروز وقتی برای ناهار داشتم از خونه میرفتم بیرون دیدم این همسایه در خونش بازه و تا من رو دید، بدو خودش رو در خونه رسوند و گفت سلام. تعجب کردم آخه قیافه اش به ایرانی ها نمی خورد.

با تعجب پرسیدم ایرانی هست؟ دیدم انگلیسی شروع کرد حرف زد. ظاهرا با نفر قبلی که تو این خونه بوده رفاقت داشته و از طریق همین دوستان قبلا به ایران سفر کرده بوده. گفت شیراز و تهران رو دیده و دو هفته دیگه عازم ایران هست تا کیش ، اصفهان و کرمان رو هم ببینه.

سوالاتی هم از من پرسید درباره ایران و من هم توضیحاتی کلی درباره ایران از جنوب به شمال دادم. در آخر هم گفت ایران خیلی بزرگ هست و با یکی دوبار دیدن نمی شه ایران رو کامل دید. من هم تائید کردم.

در آخر هم اسم من رو پرسید و گفت من (( وای )) هستم و میتونم (( وای )) صداش کنم.

ما را در راه مستقیم قفل نکرده اند. چند روز پیش جهت خیابان رو اشتباه واستاده بودم و می گفتم تجریش. بعضی ها می خندیدند و رد می شدند ، تا اینکه بالاخره یک نفر گفت آقا تجریش اون سمت خیابان باید واستین. فاصله 5 ، 6 متر نبود ولی مقصد خیلی متفاوت بود.  

ما را در راه مستقیم قفل نکرده اند. اگر دقت نکنیم هر لحظه ممکن است راه را گم کنیم. از حریت تا خریت فقط یک نقطه تفاوت هست. سوالی که ذهن من رو به خودش مشغول کرده این هست که از کجا باید بدونیم راهی که داریم میریم صراط مستقیم هست؟

دیروز اعصابم از دست یکی از دوستام خیلی خورد شده بود. می خواستم بگم آخه دوست من آدم باش. میدونم آدم بودن کار سختی هست. ولی اگه نمیتونی آدم باشی حداقل تظاهر کن به آدم بودن. حداقل اجازه بده دوستات فکر کن آدم هستی. شاید فردا روزی آدم شدی، اونوقت حداقل جلوی دوستات خجالت نمی کشی. ( منظورم از تظاهر به آدمیت ریاکاری نیست. )

هرلحظه ممکن هست دار فانی رو ترک کنی. کی فکرش رو می کرد امسال رمضان دائی مجید با ما نباشه. دیگه از این جوون 20 ساله هم خوش شانس تری؟ حداقل دائی ما روزی که داشت به خاک سپرده می شد به خاطر رای آوردن پدرم در مجلس تعداد خیلی زیادی آدم کنار قبرش براش فاتحه خوندن. ولی شاید ما اینقدر خوش شانس نباشیم. شاید فردا از خواب بیدار نشدیم. شاید الان که دارم این مطلب رو مینویسم فرصت نکنم ، حتی مطلبم رو روی سایت بزارم. تمام این ها کافیست برای این که نگران باشیم که به کجا می رویم ! راهی که می رویم راه درست است یا به بیراهه می رود؟

فراموش نکنید فاصله بین حریت تا خریت یک نقطه است.

نمي دونم چرا عادت کرديم هميشه افراد رو بعد از مرگشون بشناسيم. باور مي کنيد اسم آيت الله بختياري رو تابحال نشنيده بودم؟ و هرچه بيشتر مي گذرد از فوت اين عالم بزرگوار بيشتر درباره ايشان مي نويسند و بيشتر مي شناسيم ايشان و بيشتر بايد حسرت بخوريم که چرا ايشان رو زودتر نشناختيم.

اما کاش قبلا هم به ياد ايشان بودند و ايشان را معرفي مي کردند. اين را گفتم که شايد الان به فکر معرفي بقيه بشوند و اين عادت بد را ترک کنند. چرا حتما يک نفر بايد فوت کند تا او را بشناسيم؟ واقعا از رسانه هاي استان و همچنين مسئولان مي خواهم نسبت به معرفي بزرگان سيستان اقدامات بيشتري را  انجام بدهند. بعد از مرگ ديگر براي آن مرحوم مهم نيست شما او را چه خطاب مي کنيد ، تنها نامي نيک ، طلب آمرزش از خدا براي آن مرحوم و قرائت صلواتي مي تواند آرامشي براي روح آن مرحوم باشد.

بيشتر به فکر زنده ها باشيم......

بیانیه دیروز ایران ، ترکیه و برزیل چیزی کمتر از عهدنامه ننگین ترکمنچای نداشت. در حالی که همواره انتقال اورانیوم ایران به خارج از کشور از خطوط قرمز  نظام اعلام می شد اما دیروز این خطوط قرمز نیز شکسته شد. همچنین تا همین چند روز پیش بر مبادله همزمان در ایران و بر اساس نیاز ایران تاکید می شد اما دیروز هیچ کدام از این موارد در بیانیه رعایت نشد و مقدار 1200 کیلوگرم اورانیوم غنی شده تحویل ترکیه داده می شود تا اگر دلشان خواست بعد از یکسال مقدار 120 کیلوگرم اورانیوم با غنای 20 درصد تحویل ایران بدهند.

فعلا افراد زیادی به این بیانیه واکنش نشان داده اند از جمله توکلی ، روزنامه جمهوری و .... کاربران سایت الف (توکلی) این بیانیه را ترکمنچای نامیدند.

کشورهای آلمان و فرانسه و آمریکا نیز این بیانیه را زیاد مهم نخواندند و اعلام کردند ایران باید تمام فعالیت هایش را تعلیق کند. و اعلام کردند همچنان پیگیر تحریم ها بر علیه ایران خواهند بود. البته با این امتیازی که ایران واگذار کرد قطعا جسارت و گستاخی کشورهای غربی بالاتر  هم می رود.

این وبلاگ به دلیل برخی مسائل و مشکلاتی که برایم پیش آمد تعطیل شد. با عرض پوزش از دوستان عزیز. به آدرس زیر مراجعه کنید.

http://www.aminnoura.com